Przejdź do treści
POZNAJ MNIE

Nie musisz zmieniać całego życia, żeby zacząć żyć inaczej.

Nazywam się Marta Sokołowska. Jestem psychologiem i certyfikowanym psychoterapeutą poznawczo-behawioralnym.

Od 2006 roku pracuję z ludźmi, towarzysząc im w trudnych momentach i poszukiwaniu własnej drogi.

Przez lata pomagałam innym, aż w końcu sama zaczęłam zastanawiać się, czy na tym ma polegać moje dorosłe życie. I któregoś dnia pojawiło się pytanie, które zmieniło sposób, w jaki zaczęłam na siebie patrzeć:

Kiedy ja będę miała czas pożyć?

Z tego doświadczenia narodziła się idea Soczystego Życia.

MOJA HISTORIA

Dużo pracy, mało życia.

Przez lata towarzyszyłam ludziom w trudnych momentach, pomagałam rozumieć siebie, mierzyć się z kryzysami i szukać nowych sposobów radzenia sobie z życiem. Widziałam setki historii. Poznawałam ludzkie lęki, ograniczenia, nadzieje i odwagę, z jaką ludzie potrafią zaczynać od nowa.

Jednocześnie moje życie coraz bardziej wypełniała praca. Prowadziłam prywatną praktykę, pracowałam klinicznie, współtworzyłam placówkę psychoterapeutyczną, angażowałam się w projekty społeczne i edukacyjne. Do spotkań z pacjentami dochodziły sprawy organizacyjne, odpowiedzialność za zespół i kolejne przedsięwzięcia.

Lubiłam swoją pracę i widziałam w niej sens. Długo wydawało mi się, że właśnie tak wygląda życie, kiedy angażuje się w coś całym sercem. Tyle że wśród obowiązków i odpowiedzialności coraz trudniej było znaleźć przestrzeń dla siebie.

Aż pojawiło się pytanie, którego nie potrafiłam już zignorować:

„Kiedy ja będę miała czas pożyć?”

MOMENT ZMIANY

Nie rewolucja. Inny sposób życia.

Kiedy urodziła się moja córka, nie chciałam wracać do codzienności, w której praca zajmuje niemal całą przestrzeń, a na własne życie zostają tylko resztki czasu.

Nie wróciłam więc do wcześniejszego modelu pracy. Kiedy ponownie zaczęłam pracować, robiłam to w mniejszym zakresie. Równolegle szukałam nowej drogi zawodowej. Próbowałam różnych pomysłów i przedsięwzięć, sprawdzałam kolejne możliwości. Większość z tych prób ostatecznie nie przerodziło się w działający biznes.

Nie miałam od początku gotowego planu. Stopniowo uczyłam się rozpoznawać, co jest naprawdę moje, a co wynika z przyzwyczajenia, ambicji czy przekonania, że zawsze trzeba robić więcej.

Gdzieś po drodze zrozumiałam, że nie trzeba burzyć całego dotychczasowego życia, żeby zacząć żyć inaczej. Nie musiałam wyrzekać się swojego doświadczenia ani przestawać pracować. Potrzebowałam na nowo ustalić, jaką przestrzeń praca ma zajmować w moim życiu i co chcę zachować dla siebie, mojej córki oraz zwyczajnej codzienności.

Wychowuję córkę samodzielnie. Nadal pracuję, rozwijam swoje pomysły i angażuję się w różne inicjatywy, ale chcę robić to w sposób, który pozostawia miejsce również na życie poza pracą.

Chcę, żeby w moim życiu było więcej miejsca na samo życie.

Właśnie z tego doświadczenia wyrasta bliska mi dziś idea: więcej życia w życiu.

I tak narodziło się Soczyste Życie. To moje miejsce dla ludzi, którzy chcą zrobić więcej miejsca na własne życie, bez wywracania go do góry nogami. Tu zbieram wszystko, czym dziś się zajmuję.

MOJE DOŚWIADCZENIE

Doświadczenie, które zabieram ze sobą.

Jestem psychologiem i certyfikowanym psychoterapeutą poznawczo-behawioralnym ( certyfikat PTTPB nr 287 ). Od 2006 roku pracuję z ludźmi, zarówno w gabinecie, jak i w działaniach wykraczających poza regularną pracę terapeutyczną.

Pracowałam klinicznie, prowadziłam prywatną praktykę i pracowałam w Specjalistycznej Poradni Rodzinnej. Współtworzyłam również Centrum Psychoterapii Spektrum w Wołominie, angażując się zarówno w działalność terapeutyczną, jak i organizacyjną oraz rozwój placówki.

Moje doświadczenie obejmuje także interwencję kryzysową, prowadzenie szkoleń, pracę z seniorami oraz udział w projektach społecznych i edukacyjnych. Każdy z tych obszarów pozwolił mi poznawać ludzi z innej perspektywy. Dziś korzystam z tej wiedzy i doświadczenia w swojej codziennej pracy.

Od 2006

pracuję z ludźmi

PTTPB 287

certyfikowana psychoterapeutka

Spektrum

współtwórczyni centrum psychoterapii

MOJA DROGA ZAWODOWA

Za moim doświadczeniem stoją ludzie i ich historie.

01 – Psychoterapia i praca kliniczna

Przez lata pracowałam z dziećmi, młodzieżą, dorosłymi i rodzinami. Prowadziłam prywatną praktykę oraz pracowałam w specjalistycznej poradni rodzinnej, zajmując się diagnozą, terapią i zagadnieniami związanymi z opieką zastępczą.

Współtworzyłam Centrum Psychoterapii Spektrum w Wołominie – placówkę oferującą pomoc psychoterapeutyczną osobom w różnym wieku. Przez kilka lat byłam również członkinią zarządu, łącząc pracę z ludźmi z odpowiedzialnością za organizację i rozwój centrum.

02 – Interwencja kryzysowa

W swojej pracy spotykałam ludzi również w momentach, na które trudno się przygotować. Podczas dyżurów interwencyjnych wyjeżdżałam na miejsca wypadków, pożarów, podtopień, samobójstw i nagłych śmierci.

Prowadziłam pierwsze rozmowy z osobami poszkodowanymi i świadkami zdarzeń, współpracując z innymi uczestnikami interwencji. Te doświadczenia pokazały mi, jak wiele znaczą obecność, uważność i odpowiednie wsparcie wtedy, gdy czyjś świat nagle się zmienia.

03 – Edukacja i szkolenia

Ważną częścią mojej pracy było również dzielenie się wiedzą. Prowadziłam szkolenia dla nauczycieli dotyczące reagowania w sytuacjach kryzysowych w szkołach – w tym przemocy, konfliktów między uczniami i sytuacji związanych z samobójstwami uczniów.

Pracowałam także z pracownikami instytucji powiatowych, przybliżając im zagadnienia psychoterapii. Prowadziłam szkolenia dla osób z branży kosmetycznej, poświęcone kontaktowi i pracy z trudnym klientem.

04 – Działalność społeczna i praca z różnymi pokoleniami

Angażowałam się w działania Fundacji Spektrum, obejmujące projekty edukacyjne, punkty wsparcia kryzysowego oraz pomoc okołoporodową dla pacjentek szpitala powiatowego.

Pracowałam także z osobami starszymi w domach pomocy społecznej i klubach seniora, gdzie współprowadziłam grupę terapeutyczną.

Dzięki tym doświadczeniom mogłam poznawać ludzi na różnych etapach życia, w odmiennych sytuacjach i środowiskach. Każde z tych spotkań poszerzało moje rozumienie człowieka – i tę perspektywę zabieram ze sobą do dzisiejszej pracy.

MARTA OBECNIE

Czym zajmuję się dzisiaj?

Dziś łączę pracę psychologiczną i psychoterapeutyczną z pisaniem, spotkaniami z ludźmi oraz rozwijaniem własnych inicjatyw. Te działania przybierają różne formy, ale wszystkie wyrastają z mojego zainteresowania człowiekiem i jego codziennym życiem.

Spotkania indywidualne

Prowadzę spotkania psychologiczne i psychoterapeutyczne z młodzieżą oraz osobami dorosłymi – stacjonarnie i online. Nadal ważna jest dla mnie bezpośrednia praca z drugim człowiekiem, możliwość rozmowy, wspólnego przyglądania się trudnościom i szukania własnych sposobów radzenia sobie z nimi.

Pisanie i NEOlisty

Tworzę NEOlisty – moje listy o życiu, zmianach, codzienności i poszukiwaniu własnej drogi. Piszę również ebooki i materiały, które zachęcają do zatrzymania się, refleksji i spojrzenia na siebie z nieco innej perspektywy.

Lubię tę formę kontaktu, ponieważ pozwala wracać do ważnych myśli we własnym tempie.

Nowe formy wsparcia

Przygotowuję materiały do samodzielnej pracy i proponuję różne sposoby kontaktu. Jednym z nich jest „Dzień dla siebie” na WhatsAppie – forma indywidualnej rozmowy i wsparcia w ciągu dnia.

Zależy mi na tworzeniu możliwości, które odpowiadają na różne potrzeby, sytuacje życiowe i sposoby korzystania ze wsparcia.

Spotkania i rozmowy o życiu

We współpracy z biblioteką w Radzyminie prowadzę spotkania „Autorzy książek o życiu”. Uczestniczę również w lokalnych wydarzeniach i inicjatywach, podczas których rozmawiamy o psychice, doświadczeniach i codziennych wyborach.

Cenię te spotkania, bo pokazują, jak wiele możemy odkryć dzięki rozmowie, wymianie perspektyw i historiom innych ludzi.

Zaangażowanie społeczne

Jestem ambasadorką Fundacji Kobiety Jutra. Angażuję się w inicjatywy, które pozwalają mi wykorzystywać doświadczenie zawodowe również poza gabinetem i uczestniczyć w działaniach ważnych dla lokalnej społeczności.

Moje podejście

Nie tylko radzić sobie. Także czuć, że się żyje.

Uważność. Własne tempo. Przestrzeń na życie.

Przez lata widziałam, jak wiele energii potrafimy poświęcać na obowiązki, oczekiwania i bycie osobą, na której inni mogą polegać. Sama znam ten sposób funkcjonowania.

Można dobrze radzić sobie z codziennością, realizować zadania, dbać o innych, a jednocześnie coraz rzadziej pytać siebie: „Czego ja właściwie chcę?”. Można czekać na spokojniejszy moment, kiedy wszystko będzie już uporządkowane.

Tylko że ten moment nie zawsze przychodzi sam.

Znam obie perspektywy. Przez lata towarzyszyłam ludziom w ich trudnościach, ale sama również musiałam nauczyć się zatrzymywać i słuchać siebie. Zrozumiałam, że nie istnieje jedno dobre rozwiązanie dla wszystkich. Każdy ma własną historię, potrzeby i tempo.

Dlatego nie chcę wyznaczać nikomu gotowej drogi. Wolę iść obok – z uważnością, ciekawością i szacunkiem dla tego, co dla drugiej osoby naprawdę ważne.

Nie chodzi o to, żeby porzucić wszystkie obowiązki, stać się kimś innym czy wywrócić życie do góry nogami. Chodzi o to, żeby obok tego, co trzeba, znalazło się również miejsce na to, czego chcemy.

Czasem zaczyna się od spaceru. Czasem od postawienia granicy. Czasem od zwykłego zatrzymania się i zadania sobie pytania, którego od dawna unikaliśmy.

Dla mnie ta droga nie oznacza spektakularnej rewolucji. Oznacza więcej świadomych wyborów, własnego tempa, obecności i przestrzeni na życie, które dzieje się teraz – nie dopiero wtedy, gdy wszystko inne zostanie zrobione.

To właśnie rozumiem przez więcej życia w życiu.

Może właśnie dziś jest dobry moment, żeby się zatrzymać i porozmawiać?

Nie musisz mieć gotowego planu ani wiedzieć, od czego zacząć.
Możemy po prostu porozmawiać.
A jeśli wolisz najpierw rozejrzeć się we własnym tempie, zajrzyj do moich materiałów.